แผนงานวิจัยนโยบายอาหารและโภชนาการ เพื่อการสร้างเสริมสุขภาพ

Food and Nutrition Policy for Health Promotion

Back to Top

นิยามและความหมาย

อาหาร

"อาหาร" หมายความว่า ของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต ได้แก่

(1) วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม อม หรือนำเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ หรือในรูปลักษณะใด ๆ แต่ไม่รวมถึงยา วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท หรือยาเสพติดให้โทษ ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น แล้วแต่กรณี

(2) วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารรวมถึงวัตถุเจือปนอาหาร สี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรส

ที่มา: พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ.2522

 

โภชนาการ

"โภชนาการ" (nutrition) หมายถึง อาหารที่เข้าสู่ร่างกายคนแล้ว ร่างกายสามารถนำไปใช้เป็นประโยชน์ในด้านการเจริญเติบโต การค้ำจุน และการซ่อมแซมส่วนต่างๆ ของร่างกาย โภชนาการมีความหมายกว้างกว่า และต่างจากคำว่า อาหาร เพราะอาหารที่กินกันอยู่ทุกวันนี้ มีดีเลวต่างกัน อาหารหลายชนิดที่กินแล้ว รู้สึกอิ่ม แต่ไม่มีประโยชน์ หรือก่อโทษต่อร่างกายได้”           

แนวทางการบริโภคที่ดีต่อสุขภาพ

โภชนาการมีความสำคัญต่อสุขภาพของเราเป็นอย่างมาก ดังนั้น เราควรบริโภคอาหารที่มีประโยชน์ และปฏิบัติตน ดังนี้

1. บริโภคอาหารหลักให้ครบ 5 หมู่ ซึ่งจะทำให้เราได้รับสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกาย ซึ่งได้แก่ โปรตีน ไขมัน คาร์โบไฮเดรต วิตามิน และเกลือแร่

2. รักษาน้ำหนักตัวให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ โดยชั่งน้ำหนักตนเองอย่างน้อยเดือนละครั้ง ถ้าผอมไปก็กินอาหารที่มีประโยชน์ น้ำหนักจะได้เพิ่ม ถ้าอ้วนไปก็กินให้น้อยลง ร่วมกับการออกกำลังกายให้มากขึ้น

3. บริโภคไขมันในปริมาณที่พอเหมาะ ไม่มากเกินไป และต้องทานน้ำมันพืชที่ให้กรดไลโนเลอิกเป็นประจำด้วย

4. บริโภคอาหารที่มีใยอาหารอย่างสม่ำเสมอ เพราะจะช่วยในเรื่องการขับถ่าย และสามารถป้องกันโรคต่างๆได้

5. บริโภคน้ำตาลแต่พอควร เนื่องจากการบริโภคน้ำตาลในปริมาณที่มากเกินไป จะส่งผลเสียต่อสุขภาพ เช่น ฟันผุ ภาวะน้ำหนักเกินและอ้วน และมีไตรกลีเซอไรด์สูงในเลือด

6. ไม่บริโภคโซเดียมในปริมาณที่มากจนเกินไป  โดยโซเดียมมีมากในเกลือนอกจากนี้ยังพบในอาหารธรรมชาติ เช่น เนื้อสัตว์ นม สารบางชนิดที่ใช้ในการปรุงอาหาร เช่น ผงชูรส ผงฟู ซึ่งผู้ที่บริโภคโซเดียมมาก ๆ มีโอกาสเป็นโรคความดันโลหิตสูงได้

ที่มา:  สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน